Αναρτήσεις

Η ηθική της επιστήμης

Από όλες τις αξιωματικές παραδοχές για τη δόμηση της φυσικής επιστήμης και της επιστημονικής μας κοσμοεικόνας, η παραδοχή, ότι επιστήμη και ηθική είναι αδιαχώρητες και ανεξάρτητες η μια από την άλλη, είναι ίσως η πιο θεμελιώδης, αλλά συγχρόνως κα η πιο ευάλωτη σε παρερμηνείες. Τόσο κατά τη γέννησή της τον 6ο π.Χ. αιώνα στις ακτές της Ιωνίας όσο και στα στάδια της μετέπειτα εκδίπλωσης και ανάπτυξής της , κυρίως τον 17ο αιώνα, και στη συνέχεια, με αλματώδη βήματα, στον 19ο και προπαντός βέβαια στον 20ό αιώνα , η φυσική επιστήμη έπρεπε για να εδραιωθεί ως αντικειμενική αλήθεια και γνώση να μείνει μακριά από υποκειμενικές αξίες και αρχές. Η επιστημονική μέθοδος προσέγγισης της αντικειμενικής γνώσης, το αίτημα δηλαδή της αντικειμενικότητας στη γνώση, είναι εξ ορισμού ανεξάρτητο και ανεπηρέαστο από την ηθική και τις αξιολογικές της κρίσεις. Αυτή η τόσο κατανοητή και σχεδόν αυτονόητη καταστατική αρχή, ενταγμένη σήμερα μέσα στο ασφυκτικό αλλά και ανούσιο πλαίσιο μιας άκρως θετικιστικής θεώρη...

Εργασία και επαγγελματικός προσανατολισμός: Πως οδηγούμαστε στη σωστή επαγγελματική επιλογή;

«Έπεσα και κοιμήθηκα και ονειρεύτηκα πως η ζωή ήταν χαρά. Ξύπνησα και να, η ζωή ήταν καθήκον. Εργάστηκα και να, η ζωή ήταν χαρά» είναι τα λόγια μιας σοφής παροιμίας τα οποία επέλεξα να χρησιμοποιήσω για το παρών άρθρο. Το θέμα που πραγματεύεται είναι η αξία που έχει η εργασία στη ζωή του ανθρώπου,  θέμα που αφορά άμεσα τον κάθε νέο, εφόσον µε την ολοκλήρωση των σπουδών του ως μελλοντικός πολίτης αυτού του τόπου, θα κληθεί να αναζητήσει εργασία. Ο άνθρωπος ως φυσικό, πνευματικό και ηθικό ον έχει τις αντίστοιχες ανάγκες οι οποίες ικανοποιούνται κατά κύριο λόγο με το επάγγελμα που θα επιλέξει, δηλαδή τη συνεχή και αδιάκοπη πνευματική ή σωματική προσπάθεια που καταθέτει προκειμένου να επιτευχθούν, αφενός, οι προσωπικοί του στόχοι και αφετέρου οι συλλογικοί στόχοι της κατηγορίας επαγγέλματος στην οποία εργάζεται. Εντούτοις, η επιλογή ενός επαγγέλματος ιδίως στις μέρες µας καθίσταται για πολλούς ανθρώπους δύσκολη. Πρωτίστως, αποτελεί µια μεγάλη απόφαση που πρέπει να ληφθεί τις πλείσ...

«Προϋποθέσεις για δημιουργική εξειδίκευση»

Σήμερα ο κοινωνικός καταμερισμός της εργασίας λόγω της ραγδαίας ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας παρουσιάζεται με τη μορφή της εξειδίκευσης. Εξειδίκευση ορίζεται ως η κατοχή, σε ατομικό επίπεδο, γνώσεων και η μεθοδική ενασχόληση με ένα συγκεκριμένο τομέα της επιστήμης, της τεχνολογίας, της τεχνικής με απώτερο σκοπό την καλύτερη απόδοση του. Παρά τις θετικές συνέπειες που επιφέρει η διαδικασία αυτή στο άτομο, για το επίπεδο των ειδικών γνώσεων του σχετικά με ένα αντικείμενο, δεν εκλείπουν και οι αρνητικές. Όσοι κάνουν λόγο για τις επιπτώσεις της εξειδίκευσης επισημαίνουν κυρίως την πνευματική μονομέρεια. Ποιες είναι, λοιπόν, οι προϋποθέσεις  προκειμένου να αποφευχθεί η εν λόγω επίπτωση; Η επιδίωξη πολύπλευρης μόρφωσης για τη διαμόρφωση καλλιεργημένων συνειδήσεων εκ μέρους του ατόμου, είναι μια ενέργεια η οποία θα το αποτρέψει από την πνευματική μονομέρεια. Φυσικά, η  ενέργεια αυτή, εκτός από ατομικές, έχει και κοινωνικές προεκτάσεις. Το μη προσκολλημένο σε έναν...

Η βαθμοθηρία στιγματίζει τους μαθητές

Το κυνήγι του καλού βαθμού στιγματίζει την προσπάθεια των Ελλήνων μαθητών. Από το δημοτικό έως και το λύκειο οι μαθητές έχουν συνδέσει την πρόοδό τους με τον καλό βαθμό και αυτό καταλήγει να αποτελεί αυτοσκοπό, στερώντας τους τη διάθεση να μάθουν, να χαρούν την εκπαιδευτική διαδικασία, να διευρύνουν τους ορίζοντές τους. Αποτέλεσμα της στάσης αυτής είναι η παπαγαλία, το άγχος, η πίεση αλλά τα έξοδα των γονιών, που πολλές φορές επιθυμούν μέσα από την πρόοδο των παιδιών τους να... δικαιώσουν τα δικά τους όνειρα. Είναι μάλιστα ενδεικτικό ότι και οι γονείς πιέζουν τα παιδιά για όλο και καλύτερους βαθμούς. Ειδικότερα, όπως δείχνει έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), οι εννέα στους δέκα μαθητές γυμνασίου (91,9% το ακριβές ποσοστό) δηλώνουν ότι τους ενδιαφέρει πολύ ο βαθμός στα μαθήματα και ότι θα ήθελαν να παίρνουν πάντα καλούς βαθμούς. Και το ποσοστό αυτό αυξάνεται στους μαθητές λυκείου. Οι γονείς πιέζουν Από την άλλη, το 97% των μαθητών των δημοτικών σχολείων είναι...

Erasmus: Μια ανεξίτηλη εμπειρία

Εικόνα
Η συμμετοχή μου στο πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών είναι αναμφίβολα μια από τις ωραιότερες σχολικές μου αναμνήσεις και τα μαθήματα που διδάχτηκα από αυτό θα μείνουν χαραγμένα μέσα μου και θα συνοδεύουν κάθε μου ενέργεια. Αρχικά να συγχαρώ – και όχι απλώς να ευχαριστήσω- όποιους καθηγητές συντέλεσαν στην επίτευξη του προγράμματος και θεωρώ ότι αναλαμβάνοντας τέτοιου είδους δραστηριότητες δικαιολογεί το σχολείο τον χαρακτηρισμό του ως κοινωνικοποιητικό φορέα, μιας και παρόμοια βιώματα δεν αποκομίζονται. Γενικότερα, το πρόγραμμα αποσκοπεί στη βελτίωση της ποιότητας της σχολικής εκπαίδευσης και στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής διάστασης της, μέσω της ενθάρρυνσης της διακρατικής συνεργασίας μεταξύ εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με την επιχορήγηση σχολικών συμπράξεων και δράσεων κινητικότητας μαθητών και εκπαιδευτικού προσωπικού. Οι συμμετέχοντες αποκτούν συνείδηση της ποικιλομορφίας των ευρωπαϊκών πολιτισμών, καθώς και γνώσεις και δεξιότητες απαραίτητες για την προ...

Ντέιβιντ Χιουμ: Ένας ακραίος εμπειριστής και σκεπτικιστής

Ένα υπέρογκο φιλοσοφικό ερώτημα που απασχόλησε τους φιλοσόφους ακόμη και από την Προσωκρατική Εποχή είναι από πού πηγάζει η γνώση. Οι απόψεις διίστανται από τις πρώτες κιόλας απαντήσεις που δόθηκαν πάνω σε αυτό το φιλοσοφικό ερώτημα, αν και μέχρι τη νεότερη εποχή δεν αναλύθηκαν εκτενώς οι δύο βασικές και αντίθετες τοποθετήσεις.  Αποδεκτές, λοιπόν, επί των ημερών μας θεωρούνται δύο θεωρίες για την πηγή της γνώσης. Αρχικά, οι   ορθολογιστές φιλόσοφοι  όπως ο  Πλάτων , ο  Ντεκάρτ , ο  Σπινόζα  και ο Λάιμπνιτς δεν εμπιστεύονται τις αισθήσεις, γιατί ενίοτε παραπλανούν. Η γνώση συνεπώς που κατέχουν είναι αξιολογικά κατώτερη και μεταβαλλόμενη. Ο λόγος μόνον μπορεί να παρέχει τη γνώση, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αληθινής γνώσης τα μαθηματικά. Υπάρχουν έμφυτες ιδέες, όπως οι Ιδέες του Πλάτωνα, ή οι έννοιες που εισήγαγε ο Ντεκάρτ για τον εαυτό, την ουσία και την ταυτότητα. Ο εαυτός είναι πραγματικός και διακριτός μέσω της άμεσης διανοητικής διαίσθη...

Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές και Εκπαίδευση: Αλληλοαποκλειόμενες ή Αλληλοσυμπληρούμενες έννοιες;

Εικόνα
Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής έχει εισβάλλει σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας μας, λόγω του ότι είναι διαθέσιμος στον καθένα ο οποίος διαθέτει το χρηματικό ποσό που απαιτείται για την σύνδεση του, το οποίο συνεχώς μειώνεται, καθώς και λόγω της απλότητας του. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής αποτελεί πλέον, τον «βασιλιά» της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και σύμφωνα με την γνώμη πολλών απειλεί να εκθρονίσει και το σημερινό τρόπο διδασκαλίας. Υπάρχουν αρκετά οφέλη αλλά και πολυάριθμες επιπτώσεις από την εφαρμογή της παραπάνω πρότασης. Ποιος, λοιπόν, τρόπος εκπαίδευσης είναι σωστό να επικρατήσει; Όσον αφορά τις επιπτώσεις που θα είχε η εφαρμογή ενός «ηλεκτρονικού» σχολείου στην πράξη είναι αδιαμφισβήτητα πολλές. Πρώτα από όλα οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές υποβιβάζουν την επικοινωνία δασκάλου και μαθητή σε ανούσια συνεργασία «τεχνικού επιπέδου». Ο δάσκαλος παραγκωνίζεται και περιορίζεται στο να συμβουλεύει απλώς τον μαθητή. Δεν είναι όμως απλώς αναμεταδότης των γνώσεων ο δάσκαλος, αλλά ταυτόχρονα...